اوپک همچنان بازیگر تاثیرگذار است

محمدجواد عاصمی پور در گفتگوی تلفنی با خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما افزود: هرچند سهم و نقش انحصارگری و تاثیرگذاری اوپک در بازار نفت کاهش یافته ولی همچنان این سازمان بیش از یک سوم تقاضای بازار را تامین می کند و هر تصمیم ، اتحاد و هماهنگی در سطح اوپک ، در بازار جهانی هم موثر خواهد بود.

وی گفت: همچنین سرمایه گذاری بخش انرژی از جهت تامین امنیت جهانی انرژی بسیار کاهش پیدا کرده است و در دوران کاهش و سقوط قیمتهای نفت خیلی از دکل ها می خوابد، خیلی از فعالیت های سرمایه گذاری کاهش پیدا می کند و این سرمایه ها جذب بخش های دیگر می شود و اصولا ریسک امنیت انرژی جهان را بالا می برد که البته پیش بینی می شد این روند پایدار نخواهد بود.

 

عاصمی پور افزود: به همین دلیل این تصمیم نه فقط متوجه کشورهای اوپک است بلکه متوجه کشورهایی است که به امنیت انرژی خود و نیازمندی به سرمایه گذاری در این بخش توجه دارند ، کشورهای غیراوپکی که مولد نفت هستند و کشورهای دیگری مثل کانادا و امریکا که شدیدا دنبال تولید نفت واسطه ای هستند و هزینه های تولید به این روش بسیار بالاست و به حدود سی تا سی دو دلار در هر بشکه می رسد ، در مجموع قیمت های بالای نفت تولید چنین نفتی را توجیه پذیر می کند.

 

این کارشناس اقتصاد نفت و انرژی گفت: این موارد باعث شده است کشورهای اوپک و هم کشورهای غیراوپک تولیدکننده نفت و هم شرکت های بین المللی سرمایه گذار در بخش انرژی و هم دولتهایی که به دنبال امنیت انرژی هستند به این توافق برسند که قیمت های پایین نفت نمی تواند منافع جهان را تامین کند و یک تصمیم و یک فضای توافق جمعی جهانی موجب شد که کشورهای اوپک به این توافق هم برسند و تاثیر آن به همان میزانی است که 33 میلیون بشکه نفت تولید می کند و یک سوم بازار را در اختیار دارد.

 

عاصمی پور افزود: البته بر خلاف گذشته که تولیدکنندگان نفت در بازار موثر بودند امروز نفت تبدیل به یک کالای تجاری شده و بازارهای بورس جهانی مثل آی پی ایی لندن و نایمکس نیویورک بیش از سه برابر میزان تولید روزانه نفت تجارت می کنند و نقش اینها در بازار نفت و تعیین قیمت بسیار موثر است.

وی گفت : نمی خواهیم از سهم اوپک در بازار کم کنیم اما واقعیت این است که این نقش دیگر مانند قبل نیست اما به میزانی که تولید می کند و شاخص لرنر یا انحصاری گری آن در بازار یک و شش دهم است به همین میزان تاثیر می گذارد و دیدیم که بلافاصله تاثیرات خودش را گذاشت.
انتخابات ریاست جمهوری امریکا و شعارهای دوران انتخابات را هم داشتیم که قطعا در کوتاه مدت قابل تحقق نیست لذا بازار متوجه شعاری بودن تهدیدات ترامپ در دوران انتخابات می شود و قطعا بازار به حالت طبیعی خود بر می گردد و تثبیت می شود و این عوامل در کنار پایداری ایران در این موضوع و کوتاه نیامدن در خصوص سهمیه دوران تحریم که موفق شد سهمیه خودش را بگیرد و بتواند حدود 4 میلیون بشکه نفت تولید کند به معنای آن است که 1.7 تا 1.8 میلیون بشکه خوراک پالایشگاهها را تامین کنیم و بقیه را می توانیم صادر کنیم که در این مدت توانستیم به صادرات بیش از دو و نیم میلیون بشکه نفت خام برسیم .

 

عاصمی پور گفت : بعد از آنکه صادرات ما کمی زیاد شد مقداری از خوراک تحویلی به پالایشگاه ها کم شد و علت آن بود که ما باید اول بازار را می گرفتیم خودمان را تثبیت می کردیم که می توانیم صادر کنیم و این تصمیم خوب وزارت نفت بود که باعث شد طی آن کمی از خوراک تحویلی به پالایشگاههای ما کم شود ولی الان با افزایش تولید می توانیم دوباره ظرفیت های خالی پالایشگاهی را به ویژه با راه اندازی پالایشگاه خلیج فارس تامین کنیم و حتی اگر وارداتی هم داشته باشیم آن را کم کنیم و کم کم به صادرات برسیم.

کارشناس اقتصاد نفت و انرژی گفت: این تصمیم ها خیلی خوب بود و از همه مهمتر تاثیر روانی توافق اعضای اوپک و عنصر سیاسی که همواره روی قیمت نفت به عنوان عناصر غیربنیادی اثر می گذارد بسیار مهمتر از بحث کمی آن است.
قبل از تحریم ، حداکثر تولید ما4.1 تا 4.2 میلیون بشکه در روز بود و الان در مرز 3.9 تا 4 میلیون بشکه قرار داریم که این ارقام رسمی است چرا که اغلب آنچه که اتفاق می افتد انحرافی است که معمولا به طور طبیعی وجود دارد و این شاخصی است که اوپک تعیین می کند اما اینکه تکلیف کند فقط به اینکه کشورها بالاتر از ظرفیت تعیین شده تولید نکنند ابزار الزام آور آنچنانی ندارند.

 

وی تصریح کرد: ما به آن مرز رسیده ایم و فکر می کنیم که تولید ما در مرز 3.6 تا 3.7 میلیون بشکه قرار دارد که با این تصمیم می توانیم تا چهار میلیون بشکه در روز تولید کنیم.

عاصمی پور افزود: با توجه به قراردادهای جدید نفتی که منعقد می کنیم باید امیدوار باشیم که هر قدر اکتشافات ، ذخایر و قدرت تولید ما افزایش یابد ، قدرت چانه زنی ما در اوپک هم برای گرفتن سهمیه بالا خواهد رفت ما اگر الان سهمیه بالاتر هم بگیریم ،ظرفیت تولید آن را نداریم بنابراین چون آمار حسابرسی و به اوپک

گزارش می شود لذا نفعی برای ما ندارد اما باعث خواهد شد که به جذب سرمایه گذاریها همت بگماریم.

 

وی گفت: افزایش قیمت ها موجب می شود که برای سرمایه گذار داخلی یا خارجی صرف کند که با قراردادهای جدید یا بیع متقابل بیایند سرمایه گذاری کنند و حاشیه سود خود را تامین کنند ، در این شرایط صنعت حفاری ما با توجه به افزایش قیمت ها رشد خواهد کرد و هزینه های حفاری را پوشش خواهد داد ، در چنین شرایطی میزان جذب سرمایه گذاری هم بالا می رود و در کل تاثیرات بسیار مثبتی خواهد داشت.

کارشناس اقتصاد نفت و انرژی افزود: ایران در حال حاضر حدود ده تا 14 درصد تولید اوپک را در اختیار دارد و بعد از عربستان دومین عضو اوپک محسوب می شود البته ما رقیب بزرگی هم مثل عراق داریم که به شدت در حال سرمایه گذاری و توسعه صنعت نفت خود است ما باید ضمن نگاه به عراق به خصوص حوزه های مشترکی که در غرب کارون داریم به طور جدی و اساسی تلاش کنیم تولید را در غرب کارون با حوزه های جدید یاران شمالی، یاران جنوبی و آزادگان افزایش دهیم .

 

وی افزود : در این مدت که قیمت ها بالا می رود باید بتوانیم قراردادهای نفتی را هرچه سریعتر منعقد کنیم ، سرمایه های لازم را جذب کنیم چون رقابت هم بین کشورهای عضو اوپک برای جذب سرمایه گذاری خارجی و فعالیت در حوزه ها و میادین نفتی بالا می رود.