هالیوود تحت نفوذ پنتاگون و سیا

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما، پایگاه اینترنتی مدیوم در مقاله ای به قلم تام سِکِر و متیو الفورد اعلام کرد افشای اسناد جدید نشان می دهد که دولت آمریکا بر هالیوود سیطره دارد و هالیوود از جانب پنتاگون و سیا جنگ را تبلیغ و ترویج می کند.

ارتش آمریکا در خصوص ساخته شدن هزار و هشتصد فیلم و برنامه تلویزیونی نقش مستقیم داشته است.

نویسندگان مقاله بر کشف خارق العاده خود تاکید می کنند که بر اساس اسناد افشا شده، دولت آمریکا تسلط گسترده ای بر هالیوود دارد، به گونه ای که موجب نوشته شدن فیلمنامه ها و ساخته شدن فیلم هایی در جهت منافع دولت آمریکا شده است. دولت آمریکا همچنین مانع ساخته شدن کارهایی شده است که رویکردی انتقادی به پنتاگون داشته اند و بر روی مشهورترین فیلم های ساخته شده در سال های اخیر تاثیر داشته است.

افشای این حقیقت نه تنها سئوال های اساسی در خصوص سانسور در صنعت سرگرمی مدرن را به ذهن متبادر می کند، بلکه نشان می دهد هالیوود به عنوان یک ماشین سیاسی به ابزاری برای تامین امنیت آمریکا بدل شده است.

وقتی که در آغاز قرن بیست و یکم به ارتباط سیاست، فیلم و تلویزیون توجه کردیم، متوجه شدیم که یک اداره کوچک در پنتاگون در تولید بیش از دویست فیلم سینمایی در تاریخ رسانه مدرن دست داشته است.

چقدر غافل و بی توجه بوده ایم و از آن بیشتر، چقدر نسبت به درک واقعیت ما را منحرف کرده اند.

از طریق قانون آزادی دسترسی به اطلاعات، به تازگی به چهار هزار صفحه اسناد جدید درباره پنتاگون و سازمان سیا دسترسی پیدا کردیم. این اسناد برای ما آخرین میخ بر روی تابوت بودند.

این اسناد جدید نشان می دهند که دولت آمریکا در طول تاریخ سینما و تلویزیون، در پشت ساخته شدن هشتصد فیلم مهم و بیش از هزار برنامه تلویزیونی بوده است.

بر اساس کتاب های دانشگاهی پیشین (منتشر شده در سال 2005 میلادی)، تخمین زده می شد که پنتاگون تنها در ساخت نزدیک به ششصد فیلم و تعداد نامعلومی برنامه تلویزیونی دخالت داشته است.

همچنین تصور می شد که سازمان سیا تنها در ساخت حدود ده فیلم دست داشته است تا اینکه تریشا جنیکینز و سایمون ویلمتس در سال 2016 میلادی کتاب خود را چاپ کردند. اما حتی آنها از نمونه های مهم مثل «جنگ چارلی ویلسون» و «ملاقات با والدین»  غفلت کردند و یا آنها را دست کم گرفتند.

                                                      

                          فیلم ملاقات با والدین 

کتاب جدید تام سِکِر و متیو الفورد تحت عنوان «سینمای امنیت ملی» با جزئیات به دخالت دولت آمریکا حتی در نگارش و بازنویسی فیلمنامه های بزرگترین آثار سینمایی همانند فیلم های جیمز باند می پردازد.

تاثیرگذاری بر برنامه های تلویزیونی نیز به شکلی مشابه بوده است. برای مثال می توان به برنامه های مسابقه کشف استعداد آمریکا، «اُپرا» و «جِی لِنو»  در سری برنامه های «جنگ های کاپ کِیک» اشاره کرد که تحت نفوذ پنتاگون و یا سازمان سیا بوده اند. این دو نهاد دولتی آمریکا حتی در پس برخی برنامه های مستند شبکه هایی همچون بی بی سی  و پی بی اس بوده اند.

واقعیت اینجاست که وقتی یک نویسنده و یا تهیه کننده برای تولید فیلمنامه و یا فیلم به پنتاگون نزدیک می شود و تقاضای دسترسی به یک سری اسناد نظامی را دارد، از او خواسته می شود تا فیلمنامه خود را به جهت ارزیابی در دفتر مرتبطی در پنتاگون ثبت کند. در نهایت رئیس دپارتمان دفاع هالیوود است که اعلام می کند این فیلم اجازه ساخت دارد یا خیر؟

اگر مکالمه، شخصیت و صحنه ای در فیلم باشد که تاییدیه نگیرد، از فیلمساز خواسته می شود تا آن را اصلاح و یا حذف کند. اگر مخالفت کنند، فیلم اجازه ساخته شدن پیدا نمی کند. همچنین برای همکاری کامل، تهیه کنندگان ملزم به بستن قرارداد با پنتاگون هستند.

بداهه پردازی به هنگام فرایند ساخت فیلم موجب برانگیخته شدن بحث و جدل می شود.

یکی از موارد در فیلم ها که هیچ گاه مجوز ساخت نمی گیرد، خودکشی نظامیان است، زیرا جزء موضوعات حساس محسوب می شود. این مسئله که در دوره «جنگ علیه تروریسم» تعداد زیادتری از نظامیان آمریکایی خودکشی کرده اند تا اینکه در صحنه نبرد کشته شوند برای آنها خجالت آور است.

مثال دیگر جمله ای است که از یکی دیگر از فیلم های جیمز باند به نام «فردا هرگز نمی میرد» حذف شده است. در این فیلم باند تصمیم می گیرد تا از یک هواپیمای باری نظامی به بیرون بپرد ولی متوجه می شود که در آب های ویتنام فرود خواهد آمد. در نسخه اصلی فیلمنامه، همراه باند می گوید: «می دونی چه اتفاقی خواهد افتاد. جنگ خواهد شد و شاید این بار ما برنده شویم». پنتاگون خواست تا این جمله در نسخه نهایی فیلم حذف شود که همین گونه نیز شد.

ویتنام نیز یکی از آن موضوعاتی است که برای ارتش آمریکا ناخوشایند است.

بر اساس مدارکی که ما به دست آوردیم، پنتاگون قدرت این را دارد که جلوی ساخته شدن فیلم هایی را که با تغییرات موافقت نمی کنند را بگیرد. برای مثال، یکی از این فیلم ها «تاپ گان» است که تنها پس از پذیرش تغییرات اجازه ساخت پیدا کرد. برخی دیگر از فیلم ها همانند این فیلم خوش شانس نبوده اند و موفق به کسب اجازه ساخت نشده اند.

                                                 

                             فیلم تاپ گان

به همین دلیل فیلم هایی چون «دشت های آتش» و «تاپ گان 2» هیچ گاه مجوز ساخت نگرفتند زیرا فیلمنامه های آنها از نظر نظامی و سیاسی بحث برانگیز بود.

دقیقا مشخص نیست چه میزان فیلم و برنامه تلویزیونی سانسور شده اند، زیرا تمامی اسناد در این خصوص افشا و منتشر نشده اند. در واقع، بسیاری از این اسناد هنوز به شکل یادداشت های روزانه هستند که برای تغییر جملاتی از فیلمنامه ها نوشته شده اند و برخی آنها را جزء اسناد به حساب نمی آورند.

با اینکه سند مکتوبی علیه تاثیرات سازمان سیا بر روی فیلمنامه آثار وجود ندارد، اما این سازمان نیز بر روی برخی از پروژه ها بسیار تاثیر گذار بوده است؛ بر روی پروژه هایی که خودش سفارش ساخت آنها را داده است. ما این اطلاعات را از طریق چیس برَندون به دست آورده ایم.

فیلم «تازه کار» به عنوان یکی از مثال های نفوذ سازمان سیا در هالیوود است. برَندون فیلمنامه اولیه و اصلی این فیلم را نوشته است. فیلمی درباره یک مامور تازه کار سازمان سیا که تمرینات او را نشان می دهد و قرار بوده است تا بخشی از حقایق پشت پرده این سازمان را فاش کند. 

اما تغییرات در فیلمنامه به اندازه ای زیاد بوده است که برَندون خود را فیلمنامه نویس آن نمی داند، بلکه خود را به عنوان یکی از مشاوران فنی معرفی می کند!

بنابراین سازمان سیا در سانسور فیلمنامه ها نیز نقش داشته است. یکی دیگر از این مثال ها فیلم «سی دقیقه بامداد» است. یک صحنه از این فیلم به دستور سازمان سیا حذف شده است: صحنه ای که یک مامور مست سازمان سیا بر روی سقف پشت بامی در اسلام آباد پاکستان با یک کلاشنیکف  به سمت آسمان شلیک می کند. همچنین استفاده از سگ برای شکنجه نیز در این فیلم حذف شده است.

در حقیقت، تاثیر سازمان سیا بر روی فیلمنامه های هالیوود از دهه های 1940 و 1950 میلادی شروع شده است. سازمان سیا این کار را از این جهت شروع کرد تا ردپای خودش را از درون فیلم های هالیوود پاک کند و اسمی از آن به میان آورده نشود.

مدارک در خصوص دخالت «آژانس امنیت ملی» آمریکا در صنعت سرگرمی کمتر است، اما این نهاد نیز به گونه ای شبیه سیا و پنتاگون رفتار کرده است.

برای مثال، ایمیل های داخلی «آژانس امنیت ملی» نشان می دهد که تهیه کنندگان فیلم «دشمن ملت» بارها از بخش های مرکزی «آژانس امنیت ملی» بازدید کرده اند.

                                                          

                        فیلم دشمن ملت

بر اساس مصاحبه جِری بروک هایمر تهیه کننده فیلم های هالیوود در سال 1998، بر اساس درخواست «آژانس امنیت ملی» آمریکا، فیلمنامه یک فیلم را تغییر دادند.