روایت وارونه صهیونیست‌ها از تحولات کره شمالی

روزنامه صهیونیستی جروزالم پست امروز به درستی نوشت: جامعه بین المللی نباید اشتباه خود را درباره پیونگ یانگ درخصوص تهران تکرار کند؛ اما درباره این که این اشتباه چه بوده قلب واقعیت کرده است، شاید بتواند از پدیده آزمایش‌های هسته‌ای و موشکی کره شمالی به زیان جمهوری اسلامی و به سود رژیم صهیونیستی و آمریکا مصادره به مطلب کند.

پایگاه اینترنتی این روزنامه چاپ فلسطین اشغالی در سرمقاله امروز خود درباره ایران و کره شمالی نوشت: تحولات کنونی در کره شمالی در واقع سناریوی ترسناک درباره اشاعه هسته ای است. این شرایط پیش نمایش جزئی از انواع خطراتی را ارائه می دهد که دنیا در صورت دست یابی ایران به توانمندی سلاح های هسته ای با آنها مواجه خواهد شد.

کره شمالی روز یکشنبه بزرگ ترین آزمایش هسته ای تاریخ خود را انجام داد. پیونگ یانگ اعلام کرده است یک بمب هیدروژنی پیشرفته را آزمایش کرده است. براساس گزارش ها لرزش ناشی از انفجار این آزمایش ده برابر قوی تر از لرزش آخرین آزمایش کره شمالی در سال گذشته بوده است. از سال 2006 کره شمالی شش آزمایش هسته ای انجام داده است.

دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا مثل گذشته بلافاصله در صفحه تویترش نوشت «کره شمالی یک کشور سرکش است که به تهدید و مشکلی بزرگ برای چین، که تلاش می کند کمک کند، اما در این مسیر موفقیت چندانی نداشته است، تبدیل شده است.» امانوئل مکرون رئیس جمهور فرانسه از شورای امنیت سازمان ملل خواست به سرعت و قاطعانه به این آزمایش هسته ای کره شمالی واکنش نشان دهد. چین، روسیه و آژانس بین المللی انرژی اتمی نیز در این خصوص اظهارنظر کردند.

با این حال جروزالم پست نوشت: اما هریک از آنها چه کاری می توانند انجام دهند؟ هیچ یک از آنها نمی خواهند با کیم جونگ اون وارد بازی خطرناکی شوند و خطر به راه افتادن یک نبرد هسته ای را به جان بخرند.

این روزنامه در ادامه بدون اشاره به پایبند نبودن آمریکا به تعهداتش در توافق هسته‌ای اکتبر 1994 با پیونگ یانگ و تاثیر بلافصل آن در بحران کنونی هسته‌ای و موشکی کره شمالی نتیجه گرفت: "ایران این تحولات را به دقت زیرنظر گرفته است... کره شمالی می تواند الگویی برای ایران در تلاش برای دست یابی به سلاح های هسته ای باشد. البته این آزمایش کره شمالی انتقادهای شدیدی را به علت بی تفاوتی و هشدار ندادن درباره این کشور، متوجه دنیا می کند".

ظاهرا منظور این روزنامه صهیونیستی این است که برای اینکه ایران مسیر کره شمالی را طی نکند نباید نسبت به فعالیت‌های هسته‌ای کنونی تهران - که در چار چوب توافق هسته‌ای بین ایران و پنج به علاوه یک و تحت نظارت بازرسان آژانس بین المللی ایران است و حتی آژانس اخیرا برای سومین بار پایبندی ایران به برجام را تایید کرده است - بی تفاوت بود و باید فشار‌ها بر تهران افزایش یابد.

البته جمهوری اسلامی بر اساس فتوای شرعی مقام معظم رهبری درباره حرمت سلاح‌های کشتار جمعی مانند سلاح هسته‌ای هیچ گاه در اندیشه توسعه فناوری هسته‌ای نظامی نبوده و تنها در پی بهره برداری از منافع صلح جویانه آن بوده است. با این حال اگر غربی‌ها بویژه آمریکا بخواهند بر اساس این منطق - یعنی درس گرفتن از تجربه کره شمالی برای برنامه هسته‌ای ایران - پیش بروند لازم است به توافق هسته‌ای بین ایران و پنج به علاوه یک پایبند بماند، زیرا مهمترین عامل بحران آزمایش‌های موشکی و هسته‌ای کنونی کره شمالی پایبند نبودن آمریکا به توافق هسته‌ای سال 1994 با کره شمالی و نحوه رفتار واشنگتن در اجرای این توافق است.

تلاش کره شمالی برای دست‌یابی به فن‌آوری هسته‌ای از سال‌های اولیه دهه پنجاه میلادی شروع شد؛ زمانی که در دسامبر 1952 کره شمالی مؤسسه‌ای به‌نام مؤسسه تحقیقات انرژی هسته‌ای تأسیس کرد، اما فعالیت‌های هسته‌ای کره شمالی با انعقاد قرارداد همکاری‌های فنی با شوروی در فوریه 1956 آغاز گردید.

اما در ماه مه 1994 کره شمالی در تأسیسات و مواد هسته‌ای خود به جابه‌جایی‌هایی بدون حضور بازرسان آژانس اقدام کرد؛ که منجر به بحران شد. نگرانی از این جابه‌جایی‌ها مربوط به پسمانده‌های سوختی بود که بیم آن می‌رفت برای کاربرد نظامی ذخیره شده باشد. بیل کلینتون رئیس جمهور آمریکا در پاسخ به این اقدام کره شمالی اعلام کرد که از شورای امنیت خواهد خواست تا تحریم‌های اقتصادی علیه کره شمالی وضع و اعمال نماید. کره شمالی هم اعلام کرد که تحریم‌های اقتصادی را "اقدام جنگی" تلقی و با آن مقابله می‌کند. این بحران با سفر جیمی کارتر به پیونگ‌یانگ و ملاقات و توافق وی با کیم ایل سونگ در ژوئن 1994 فروکش کرد. این دیدار منجر به تدوین یک «چارچوب توافق‌شده» بین آمریکا و کره شمالی در اکتبر 1994 گردید. این در حالی است که روزنامه واشنگتن، در سال 2005 یعنی چندین سال بعد از لغو شدن توافق هسته‌ای کره شمالی نوشت: «برخی از مقامات اسبق در دولت کلینتون گفته‌اند که آنها هرگز تصور نمی‌کرده‌اند مجبور به ساخت رآکتورهای آب سبک باشند، چون فرض آنها، که البته اشتباه بود این بوده که این رژیم قبل از ساخت رآکتورهای مورد نظر فروخواهد پاشید». آنچه روزنامه واشنگتن‌پست افشا کرد، چارچوبی برای فهم دلیل برخی رفتارهای هیئت حاکمه آمریکا در دورانی که توافق در جریان بود فراهم می‌کند.

نمایندگان کنگره آمریکا بلافاصله پس از آغاز اجرایی شدن توافق هسته‌ای کره شمالی تصویب مجموعه‌ای از طرح‌ها و قطعنامه‌ها را با هدف مانع‌تراشی در تخصیص اعتبار برای اجرای «چارچوب توافق» آغاز کردند، به همین دلیل واشنگتن برخی تعهداتش را با تأخیر اجرا می‌کرد که معمولاً عصبانیت کره شمالی را به‌همراه داشت.

علاوه بر این، دولت بیل کلینتون، در اجرای سایر تعهداتش از جمله رفع تحریم‌ها علیه کره شمالی هم عملاً اقدامی انجام نمی‌داد. در حالی که آمریکا بایستی مطابق بندهای چارچوب توافق دو نیروگاه برق هسته‌ای تحویل کره شمالی می‌داد، تا پایان دولت کلینتون، حتی بتن‌های مربوط به زیرساخت‌های نیروگاه اول هم ریخته نشده بود.

بوش چند ماه بعد، ادعا کرد که نهادهای اطلاعاتی آمریکا شواهدی در دست دارند که نشان می‌دهند کره شمالی برنامه‌ای مخفیانه برای غنی‌سازی اورانیوم دارد و به همین دلیل توافق هسته‌ای را نقض کرده است. او بر همین اساس عدم تعهد واشنگتن به این توافق را اعلام کرد.

اما تنها در سال‌های بعد بود که مقام‌های آمریکایی اعتراف کردند ادعای مطرح‌شده توسط دولت بوش انطباقی با واقعیت‌ها نداشته و برنامه مخفیانه کره شمالی برای غنی‌سازی اورانیوم ادعایی بیش نبوده است.

اکنون کشور‌های جهان نتیجه پایبند نبودن آمریکا به تعهدات هسته‌ای خود را در برابر کره شمالی می‌بینند: یعنی «ششمین آزمایش هسته‌ای از سال 2006 تا کنون». بر اساس این تجربه آیا بهتر نیست آمریکا دست از تکرار تجربه کره شمالی در زمینه برجام بردارد و از آن درس بگیرد؛ هرچند ایران هیچ راهبرد نظامی برای توسعه فعالیت‌های نظامی خود ندارد.