ايراني ها بي دليل با غرب دشمني ندارند

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما ، پايگاه اينترنتي مرکز مطالعات راهبردي و بين الملل به نقل از يک تحليلگر آمريکايي نوشت، براي کساني که از بيرون تحولات ايران را نظاره مي کنند مهم است که بدانند ايراني ها بدون دليل به آمريکا، روسيه، اروپا، و همسايگان عرب خود بي اعتماد نيستند.
آنتوني اچ کوردسمن در مقاله اي که در پايگاه اينترنتي مرکز مطالعات راهبردي و بين الملل منتشر شد نوشت: ايران بيش از يک قرن است که غرب را يک منبع اعمال نفوذ و کنترل خارجي مي بيند. اين درک و تلقي صرفا ناشي از عصبانيت بابت پشتيباني آمريکا از شاه (معدوم) نيست.
کوردسمن نوشت آمريکا ممکن است شيطان بزرگ از ديدگاه (امام) خميني (ره) بوده باشد، اما هر کودک دبستاني ايراني نيز مي داند که مبداء امپرياليسم غرب به زمان حق انحصاري انگليس در تجارت تنباکو از 1890-1892 و امتياز نفتي دارسي در سال 1901 بازمي گردد. دوره سلطه امپرياليسم غرب در ايران همچنين تاسيس شرکت نفت انگليس و ايران را که بعدا در سال 1933 به شرکت نفت انگليس تبديل شد، شامل مي شود. هر ايراني مي داند که انگليس از طريق اين شرکت عملا کنترل منبع اصلي ارزآوري ايران و صنعت نفت را دست کم تا اواسط دهه 1950 در اختيار داشت.
نويسنده سپس به همکاري انگليس و آمريکا در کودتاي سال 1951 و برکناري دولت محمد مصدق اشاره کرد و نوشت: لندن و واشنگتن پس از اين کودتا شرکت ملي نفت ايران را تاسيس کردند که پس از بازگشت شاه به ايران کنترل تقريبا کامل سياست هاي نفتي ايران را از سال 1954 تا سال 1973 در اختيار شرکت هاي غربي قرار داد.
کوردسمن در ريشه يابي خصومت ايران با غرب به جنگ ايران و عراق از سال 1980 تا 1988 اشاره کرد و نوشت: ايراني ها حمايت اروپا و برخي کشورهاي عربي از صدام (ديکتاتور معدوم عراق) را در اين جنگ فراموش نکرده اند. آمريکا نيز از ديد ايراني ها يکي از حاميان صدام حسين محسوب مي شد. ايراني ها همچنين ماموريت کيکي فروش اسلحه به ايران در ازاي آزادي گروگان هاي آمريکايي در لبنان، جنگ نفتکش ها با آمريکا در سال هاي 1988-1987 ، و اين را که هيچ کس بيرون از ايران واقعا هيچ کاري براي جلوگيري از حملات شيميايي صدام در جريان جنگ هشت ساله نکرد، به ياد دارند.