محدوديت گرمايش زمين ، پيامدهاي شديدي دارد

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما؛ نتایج تازه‌ترین مطالعات نشان می‌دهد افزایش سطح دریاها، از بین رفتن تنوع زیستی، دسترسی دشوار به منابع غذایی، کاهش سطح زندگی از جمله پیامد‌های شدید گرمایش زمین است که حتی اگر جهان بتواند به هدف خود برای محدود کردن گرمایش زمین به دو درجه سانتی گراد نائل شود، باز با آن‌ها رو به رو خواهد شد.
دن میشل از دانشگاه بریستول و مسئول این مطالعه که روز دوشنبه منتشر شد، گفت: «ما تغییرات قابل توجهی را در تاثیرات اقلیمی افزایش دو درجه‌ای دما، کشف کرده ایم و بنابراین باید تدابیری برای پیشگیری از این پیامد‌ها اتخاذ کنیم.»
پس از گذشت بیش از دو سال از توافق آب و هوایی پاریس که محدودیت گرمایش زمین تا دو یا حتی یک و نیم درجه بیشتر از دوره پیش از صنعتی شدن، هدف آن است، حدود بیست مطالعه برای بررسی تاثیر‌های هر دو سناریو صورت گرفته است.
حدود ۲۰۰ کشور جهان دسامبر ۲۰۱۵ در بیست و یکمین کنفرانس تغییرات آب و هوایی سازمان ملل (COP۲۱) در پاریس، توافق پاریس را با هدف محدود کردن گرمایش زمین تا دو درجه سانتی گراد در مقایسه با سطوح دوره پیش از صنعتی شدن و کاهش انتشار گاز‌های گلخانه‌ای در جهان که بیشتر از انرژی‌های فسیلی نشأت می‌گیرد، امضا کردند و متعهد شدند به تلاش‌هایشان در جهت هدف بلندپروازانه‌تر محدودیت افزایش دمای زمین تا یک و نیم درجه سانتیگراد ادامه دهند.
به گزارش خبرگزاری فرانسه از پاریس، دن میشل گفت: یکی از چالش‌ها به سرعت رسیدن به این افزایش دو درجه‌ای مربوط می‌شود. به عبارت دیگر، زمانی که جهان برای انطباق با پیامد‌های متعدد گرمایش زمین دارد.
گروه کارشناسان «مجمع بین المللی تغییرات اقلیمی» (IPCC) قرار است ماه اکتبر گزارشی را در مورد «سیاره احتمالی با دمای یک و نیم درجه بیشتر» منتشر کند. پیش نویس این گزارش در ماه ژانویه برآورد کرده بود که با توجه به تعهدات کنونی کشور‌ها و شرایط انتشار گاز دی اکسید کربن رسیدن به این هدف «به شدت غیرممکن» است.
- افزایش سطح اقیانوس‌ها:
براساس یکی از این مطالعات، حتی اگر افزایش دمای زمین به یک و نیم یا دو درجه سانتی گراد محدود شود، افزایش سطح دریا‌ها طی سه قرن آینده همچنان ادامه خواهد داشت و تا سال ۲۳۰۰، سطح آب دریا‌ها ۹۰ تا ۱۲۰ سانتی متر افزایش می‌یابد که سیل، فرسایش و شور شدن آب سفره‌های زیرزمینی پیامد آن خواهد بود.
هر چه این سناریو خوش بینانه‌تر باشد، جزایر اقیانوس آرام، دلتای گنگ یا شهر‌های ساحلی زمان بیشتری برای ساخت تاسیسات دفاعی یا تخلیه ساکنان خواهند داشت.
اگر برای محدودیت انتشار دی اکسید کربن کاری انجام نشود، افزایش متوسط سطح آب دریا‌ها ناشی از ذوب یخچال‌ها و انبساط اب تا سال ۲۱۰۰ به ۷۲ سانتی متر می‌رسد. اما این چشم انداز با سناریوی محدودیت افزایش دو درجه‌ای زمین ۶۵ سال و برای سناریوی یک و نیم درجه‌ای ۱۳۰ سال ببه تعویق می‌افتد.
به گفته محققان، «تاثیرات این هدف در قرن ۲۱ بیشتر به جای آنکه پیشگیرانه باشد، زمان آن را به عقب می‌اندازد.»
- دسترسی به مواد غذایی:
براساس این مطالعه، افزایش دمای زمین، تحت فشار همزمان سیل و خشکسالی‌های شدید موجب ناامنی شدید غذایی در سراسر جهان می‌شود.
با محدودیت افزایش دو درجه‌ای دمای زمین به دو درجه سانتی گراد، کشور‌های عمان، بنگلادش، موریتانی، یمن و نیجر بیشترین آسیب پذیری را در برابر کمبود مواد غذایی خواهند داشت.
در مقابل، شرایط کشور‌های مالی، بورکینافاسو و سودان نسبتا بهبود می‌یابد، زیرا این کشور‌ها شاهد خشکسالی‌هایی با شدت کمتر خواهند بود.
در سناریوی دوم، یعنی محدودیت گرمایش زمین به یک و نیم درجه سانتی گراد، ۷۶ درصد کشور‌های مورد بررسی، یک افزایش ضعیف آسیب پذیری در برابر ناامنی غذایی را ثبت کردند.
- افزایش نابرابری‌ها:
فلیکس پرتیس کارشناس اقتصادی دانشگاه اکسفورد گفت: اگر چه محدودیت یک و نیم درجه‌ای گرمایش زمین تغییر مهمی در رشد اقتصادی جهان ایجاد نخواهد کرد، اما گرمایش دو درجه‌ای زمین موجب خواهد شد نرخ رشد اقتصادی بسیاری از کشور‌ها به خصوص کشور‌های پیرامون خط استوا به طور قابل توجهی کاهش یابد.
این اختلاف با تولید سرانه ناخالص داخلی سرانه مشهود است. تا پایان این قرن، اگر گرمایش زمین دو درجه باشد، تولید سرانه ناخالص داخلی پنج درصد کمتر خواهد بود.
این کارشناس گفت: به علاوه کشور‌هایی که اکنون فقیر هستند، با گرمایش زمین فقیرتر خواهند شد، اما کشور‌های ثروتمندتر احتمالا کمتر تحت تاثیر قرار خواهند گرفت.
- تنوع زیستی:
براساس این مطالعه، محدود کردن گرمایش زمین می‌تواند شمار گونه‌هایی را که در معرض خطر از دست دادن نیمی از زیستگاه‌های طبیعی خود هستند، تا ۵۰ درصد کاهش دهد.