پیوند قوی با اسرائیل منافع واشنگتن را می بلعد

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صداوسیما؛ وب سایت استراتژیک کالچر در تحلیلی به قلم فیلیپ جرالدی نوشت: جرج واشنگتن اولین رئیس جمهور آمریکا در نطق خداحافظی خود در سال ۱۷۹۶ به آمریکایی‌ها هشدار داد «پیوند احساسی و قوی یک ملت با ملت دیگر طیفی از شرارت‌ها را به بار می‌آورد. چنین پیوندی باعث ایجاد توهم وجود منافع مشترک می‌شود حال آن که هیچ منافع مشترک واقعی در کار نیست و علاوه بر این به خصومت با دشمنان طرف دیگر و (در نهایت) خیانت به ملت قبلی با مشارکت دادن آن در نزاع‌ها و جنگ‌های ملت دیگر منجر می‌شود بدون اینکه توجیه کافی برای آن وجود داشته باشد.»

در آمریکای امروز، هیچ «پیوند احساسی» قوی تری از پیوند آن با اسرائیل وجود ندارد. این پیوند چنان مورد بهره برداری رسانه‌ای و سیاسی قرار می‌گیرد که (به اصطلاح) دولت یهود به کرات بهترین دوست و نزدیکترین متحد آمریکا خطاب می‌شود. اما اسرائیل با منافع منطقه‌ای خاص خودش که پیش برنده سیاست‌های آن است، در واقع نه دوست است نه متحد.
از نظر سیاستمداران کهنه کار با افکار قدیمی مانند نانسی پلوسی، جو بایدن و چاک شومر هیچ سطحی از تنزل روابط میان اسرائیل و آمریکا قابل تصور نیست، چه در قالب همکاری یا کمک نظامی. با این حال بسیاری از اعضای پایگاه حزب دموکرات دیگر مسحور اسرائیل نیستند و بسیاری مایلند بدانند سیاستمدارانی مانند بایدن و پلوسی واقعا چه تفکری درباره دولت یهود دارند، اما بعید است این مسئله هرگز فاش شود. با این وجود روشن است که پیوند دموکرات‌ها با اسرائیل تا حد بسیار زیادی تحت الشعاع رویکرد دونالد ترامپ و مقامات ارشد دولت وی در تسلیم شدن در برابر خواسته‌های دولت یهود قرار گرفته است. ترامپ موضع گیری‌های دیرینه سیاست خارجی آمریکا را به طور بی سابقه‌ای به نفع اسرائیل تغییر داده است. وی از توافق هسته‌ای ایران خارج شد، سفارت آمریکا را از تل آویو به قدس (اشغالی) منتقل کرد، الحاق بلندی‌های جولان را به اسرائیل به رسمیت شناخت، شهرک‌های غیرقانونی در کرانه باختری را غیرقانونی نمی‌داند و کمک مالی به فلسطینیان و سازمان ملل را کاهش داده است و تلویحا می‌گوید که اقدامات دولت یهود در الحاق بخش زیادی از بقیه سرزمین فلسطینی را نیز تصویب خواهد کرد. دیوید فریدمن سفیر ترامپ در اسرائیل نیز تیراندازی نظامیان اسرائیلی به تظاهرات کنندگان غیرمسلح و بی رحمی‌های هر روزه را که در مورد فلسطینیان بیچاره صورت می‌گیرد، توجیه می‌کند.
ممکن است رویداد‌های بدتری در راه باشد. مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا و بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل به تازگی درباره یک پیمان دفاعی رسمی گفتگو کرده اند که آمریکا را به مداخله به نفع اسرائیل در صورت وارد شدن آن در جنگ موظف می‌کند حتی اگر آن جنگ را دولت یهود آغاز کرده باشد. 

در ادامه این تحلیل با اشاره به صحبت‌های دونالد ترامپ در فلوریدا در شنبه گذشته در نشست ملی شورای آمریکایی اسرائیلی (IAC) که انتقاد‌های برخی گروه‌های یهودی را بر انگیخت، آمده است: ترامپ همچنین ابایی ندارد که یهودیان را با پول ارتباط دهد. البته همه بخوبی می‌دانند که لابی اسرائیل در آمریکا و اروپا در واقع کلا با پول مرتبط است. پول راه دسترسی به قدرت را فراهم می‌سازد.
از نظر هر کسی که بخش زیادی از زندگی اش را در ارتباط با یهودیان در دنیای تجاری نیویورک سپری کرده است، دونالد ترامپ به طور چشمگیری نسبت به آینده سیاسی آن‌ها بی توجه است. مطمئنا گروهی از اولیگارش‌های میلیاردر شامل شلدون آدلسون، پل سینگر، رون لودر و برنارد مارکوس هستند که به لحاظ سیاسی محافظه کار هستند و ترامپ و دیگر جمهوری خواهان را تامین مالی می‌کنند. علت این کار آن‌ها این نیست که ترامپ برای آمریکا خوب است بلکه بخاطر این است که او موهبتی برای اسرائیل است و می‌توان او را به آسانی خرید یا به هر کاری ترغیب کرد.
اما اکثر یهودیان در حالیکه از موجودیت اسرائیل حمایت می‌کنند، چنان نگرشی درباره مسائل ندارند و بسیاری از یهودیان لیبرال می‌خواهند شاهد اسرائیل امن باشند که عدالت را برای فلسطینیان رعایت کند. بعلاوه، استبدادگرایی و شیوه عمل تحقیر آمیز ترامپ برای بسیاری از یهودیان توهین آمیز است بنابراین رئیس جمهور آمریکا صرف نظر از هر کاری که انجام دهد، موفق نخواهد شد آرای بسیاری از یهودیان را کسب نماید. طبق نظرسنجی گالوپ، میزان حمایت از وی در میان رای دهندگان یهودی در سراسر آمریکا ۲۹ درصد است ضمن آنکه فقط ۱۷ درصد یهودیان در سال ۲۰۱۷ به عنوان جمهوری خواه رای دادند. حتی بسیاری از یهودیان، کارشناسان و اعضای کنگره ظاهرا مایلند شاهد گرفتار شدن این رئیس جمهور خود شیفته در جلسات استماع برای استیضاح باشند.
علاوه بر این، تمجید پیوسته ترامپ از اسرائیلی‌ها و یهودیان در کل به عنوان موهبتی برای بشریت می‌تواند برای دیگر آمریکایی‌ها توهین آمیز باشد. رئیس جمهور آمریکا انتخاب شده است تا نماینده منافع تمامی آمریکایی‌ها باشد نه فقط یک اقلیت ثروتمند و قدرتمند که می‌تواند پول هنگفتی را در اختیار ستاد انتخاباتی وی قرار دهد. قابل تصور نیست که یک سیاستمدار ملی بطور پیوسته از یک گروه نژادی خاص تمجید کند. این مسئله کاملا توهین آمیز و غیرقابل قبول است، بخصوص در این مورد که چنین لطفی خسارات بزرگی به منافع واقعی آمریکا وارد می‌سازد و می‌تواند به آسانی به جنگی بزرگ منجر شود که آمریکایی‌ها را به کشتن دهد.
با این وجود، این مسئله دردناک که چه کسی به چه چیزی وفادار است، واقعیت دارد، بخصوص وقتی که یک گروه قدرتمند وابسته به یک دولت خارجی قادر است نظام حاکم را در جهت منافع خود به بازی بگیرد.