ناقوس خطر داعش برای اروپا به صدا درآمد

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ؛ منابع امنیتی مطلع در اروپا می گویند در کشورهای این اتحادیه، هر دو هفته یک بار یک گروه یا گروهک مرتبط با گروه تروریستی داعش کشف و عملیاتش خنثی می شود؛ گروهک هایی که تشکیل شدن آنها، بی ربط با سیاست های اتحادیه اروپا و آمریکا در قبال داعش نیست.
نتیجه ادامه این راهبرد غرب به اعتقاد کارشناسان، تشدید جنگ و خونریزی، و بروز پدیده آوارگان سوریه ای است.

بحرانی که  به گفته استفان ابریل، معاون سازمان ملل در امور بشردوستانه، از زمان شروع جنگ در سال 2011 تاکنون جان بیش از 250 هزار سوری را گرفته و  بیش از 4 میلیون سوری را آواره کرده است .

آوارگانی که مقصد آنها در آغاز کشورهای همسایه مانند لبنان ، ترکیه ، اردن بود و حالا مقصد بعدیشان اروپاست. 

میلیسا فلمینگ سخنگوی کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان اعلام کرده است که تعداد آوارگان ثبت‌نام‌شده سوریه  نزد سازمان ملل ‌1950000 آواره  در ترکیه و 1113000 نفر در لبنان، 630000 نفر در اردن ، و 250000 نفر در عراق است و تعداد کمتر دیگری نیز در مصر و شمال آفریقا حضور دارند.

اما علاوه بر کشورهای همسایه، امروز سهم این آوارگان درکشورهایی که به همراه آمریکا و اروپا از جنگ افروزان منطقه و سوریه بوده اند نیز در حال افزایش است. کشورهایی که حالا  در واکنش به  خیل این آوارگان بدترین عملکرد را داشته و علاوه بر آشکار کردن فقدان اتحاد در میان دولت‌هایشان، استیصال داخلی خود را نیز به نمایش گذاشته اند.

* ناقوس خطر داعش برای اروپا به صدا درآمده است

دود سه سال قبل، زمانی که گروه‌های تکفیری و تروریستی خود را برای ورود به خاک سوریه آماده می‌کردند، دستگاه‌های امنیتی کشورهای غربی نه تنها اقدامی در راستای مهار  این گروه‌های خطرناک صورت ندادند، بلکه به صورت مستقیم و غیر مستقیم از تجهیز آنها در برابر حکومت دمشق استقبال کردند. 

با این حال مقاومت ارتش سوریه در برابر تروریستها و فرسایش گروههای تکفیری در نبرد سوریه معادلات را به طور کلی تغییر داد. 

پس از پیروزی های بشار اسد در انتخابات سوریه ، مقامات غربی با یک حقیقت هولناک مواجه شدند: عدم توانایی در کنترل گروههای تکفیری و تروریستی و خارج شدن برخی از آنها از مدار نامرئی امنیتی ترسیم شده از سوی غرب سبب شد تا داعشی ها و دیگر گروههای افراطی این بار چشمان خود را به آن سوی مرزهای خاورمیانه بدوزند!

حضور هزاران شهروند فرانسوی، انگلیس، اتریشی و آلمانی در بین تروریستهای داعش ترس و وحشت شدیدی در دستگاههای امنیتی غرب به وجود آورده است. 

عدم مهار این افراد در بدو خروج آنها از کشور و حتی ترغیب غیر مستقیم آنها نسبت به جنگ با ارتش سوریه، بلای جان مسئولین امنیتی اتحادیه اروپا شده است. 

هر یک از این تروریستها در صورت بازگشت به غرب می توانند مرزهای شنگن را زیر پا گذاشته و در هر نقطه ای از اروپا عملیات تروریستی صورت دهند. مهم تر اینکه برخی از این تروریستهای دارای تابعیت اروپایی، هنوز از سوی دستگاههای امنیتی غرب شناسایی نشده اند. 

برخی از این افراد از طریق کشورهای ثالث مانند ترکیه وارد سوریه و عراق  شده اند و در چنین شرایطی شناسایی آنها از سوی دستگاههای امنیتی غرب بسیار دشوار است. 

* تقسیم آوارگان ؛ حربه ای برای استثمار

در حالی که برخی کشورهای اتحادیه اروپا به‌خصوص کشورهای اروپای شرقی نمی توانند حضور این آوارگان را در ساختار خود توجیه کنند برخی دیگر بنا بر ساختار اقتصادی ،اجتماعی و منافع خود در جذب آوارگان ، انعطاف بیشتری به خرج می دهند و خواستار تقسیم این آوارگان در اروپا هستند.

آلمان یکی از کشورهایی است که فارغ از انگیزه های پنهانی و دستهای پشت پرده به دلیل کاهش جمعیت و نیروی انسانی بومی از این آوارگان و به‌ویژه فرزندان آنها استقبال می کند. 

یک اقتصاددان بانک (یونی‌کردیت) در گفت‌وگو با رویترز برآورد کرده که افزایش جمعیت فعال آلمان از طریق پذیرش آوارگان ، می‌تواند تا سال 2020 تا 1.7 درصد به رشد اقتصاد آلمان کمک کند و این رشد احتمالی چیزی معادل 50میلیارد یورو خواهد بود. 

به گزارش مجله نیوزویک، آلمان در دولت ائتلافی خود تصویب کرده که در بودجه سال 2016، به میزان 3 میلیارد یورو معادل 3.3 میلیارد دلار برای کمک به کسانی که از کشورهای جنگ زده مثل سوریه به آلمان وارد می‌شوند، اختصاص دهد و 3میلیارد یورو اضافه‌تر نیز برای این کار به دولت فدرال و دولت‌های محلی اعطا خواهد شد. 

اکنون حدود 20% جمعیت آلمان بیش از 65 سال سن دارند و طبق مطالعات، اگر روند فعلی ادامه داشته باشد، در سال2040حدود30% جمعیت یا تقریبا یک سوم بیش از 65 سال سن خواهند داشت در حالی که حقوق آنها را باید جمعیت جوان و مولد تامین کند.

همچنین علاوه براین بهره کشی از نیروی کار، آموزش و فرهنگ سازی و تحمیل فرهنگ و هدایت افکار عمومی نیز از دیگر موضوعات مطرح شده است.

با وجود تصمیم برخی کشورها نظیر آلمان، فرانسه، و ایتالیا بر در پیش گرفتن سیاست مشترک و توزیع آوارگان در کشورهای عضو اتحادیه اروپا، برخی دیگر همچون انگلیس، هلند، قبرس، جمهوری چک و اسلواکی ازجمله کشورهایی هستند که در برابر مهاجران و آوارگان سیاست سخت‌گیرانه‌ای را درپیش گرفته‌اند. 

هلند در میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا دارای سخت‌گیرانه‌ترین قوانین در قبال آوارگان است و مجارستان از جمله کشورهایی است که به عنوان یکی از شاهراه‌های مهاجران برای رسیدن به غرب اروپا مانع از ورود مهاجران شده و مرزهایش با کرواسی را بسته است.

امریکا نیز از آغاز بحران تاکنون تنها هزار و پانصد پناهنده‌ را پذیرفته و با ورود این موج جدید باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا اعلام آمادگی کرده است که تنها 10 هزار تن از آوارگان سوری دیگر را خواهد پذیرفت، تعدادی که البته در مقایسه با اروپا چندان قابل توجه نیست.

اما در این زمینه سوال دیگری که ذهن هر مخاطبی را به خود جلب می کند این است که چرا کشورهای حوزه خلیج فارس مانند امارات و عربستان حاضر به ورود آوارگان سوری به کشورهای خودشان نیستند؟ 

گراهام فولر  نویسنده و تحلیلگر سیاسی امریکایی و متخصص اسلامگرایی افراطی ، پاسخ به این سوال را بیش از آن که مربوط به مسائل مالی و حمایت های سیاسی کشورهای کوچک عربی حاشیه خلیج فارس از داعش بداند، مربوط به وضعیت جمعیتی و سیاسی کشورهای خلیج فارس عنوان می کند. 

به گفته وی، افراد بومی کشورهای کوچک حوزه خلیج فارس در برخی موارد جزء اقلیت 10 تا 15 درصدی کشورشان هستند و به همین دلیل ترس این کشورها بیشتر به خاطر مسائل جمعیتی است.

وی مهمترین دلایل سیاسی این موضوع را نیز این می داند که سوری ها افرادی تحصیل کرده و بزرگ شده در جامعه ای سیاسی هستند، این درحالی است که حاکمان کشورهای حوزه خلیج فارس، مردم کشورهایشان را غیرسیاسی نگه داشته اند، به همین دلیل نگران نزدیکی سوری ها به مردم کشورشان هستند. 

داشتن روادید نیز یکی دیگر از موانع ورود به این کشورها محسوب می شود و اتباع سوری بدون داشتن روادید تنها می توانند به الجزایر، موریتانی، سودان و یمن سفر کنند.

تناقض در پذیرش آوارگان سوری علاوه بر رفتار دولت ها، در رفتار شهروندان برخی کشورها نیز مشهود است، از پشت پا زدن خبرنگار تلویزیون مجارستان به مهاجرانی که قصد عبور از مرز این کشور را داشتند تا کاریکاتور مجله شارلی ابدو که با سوژه سازی از تصاویر "ایلان کردی" کودک 3 ساله سوری مساله پناهندگان سوری را به شکلی طنز مطرح کرده است.
"لورن سوریسو (ریس)" سردبیر این مجله با ترسیم کودکی روی سطح آب نوشت : "پیشنهاد ویژه: دو وعده غذایی برای کودکان به قیمت یک وعده" و در بالای تصویر نیز نوشت: "بسیار نزدیک به هدف ..." 

ریس در تصویر دیگری تحت عنوان "دلیل این که اروپا مسیحی است" با انتشار کاریکاتوری از مردی که روی آب راه می رود و کودکی که در آب غرق شده است تاکید می کند مردی که بر روی آب راه می رود مسیحی است و کودکی که  در آب غرق شده، مسلمان است.

سیاستهایی متناقض از پذیرش تا رد، که حالا اتحادیه اروپا را وادار به مذاکره با ترکیه برای کنترل مهاجران کرده است.

رهبران اتحادیه اروپا موافقت کرده‌اند که در ازای اعمال محدودیت بیشتر در مرزهای ترکیه برای خروج مهاجران،  ویزاى شنگن را زودتر از موعد مقرر قبلى در اختیار شهروندان ترکیه ای که خواهان سفر به اتحادیه اروپا هستند بگذارند و در عین حال مذاکرات با ترکیه براى پیوستن به اتحادیه اروپا را نیز از سر بگیرند.

دولت ترکیه همچنین خواستار دریافت سه میلیارد یورو (معادل سه میلیارد و 400 میلیون دلار) کمک مالى شده است که آنگلا مرکل صدراعظم آلمان گفته با بررسی آن موافقند.

بانک جهانی نیز اعلام کرده است که قصد دارد با جلب حمایت کشورهای حوزه خلیج فارس و ثروتمند منطقه، یک بسته کمک مالی در اختیار کشورهای همسایه سوریه که میزبان آوارگان این کشور هستند، قرار دهد.

اما به رغم این سخنان و همچنین برگزاری کنفرانس هایی که در نهایت به نتایجی درست دست نیافته ، بحران آوارگان سوری همچنان ادامه دارد. 

آوارگانی که این روزها به علت بسته شدن بسیاری از مرزها، پس از عبور از یونان و مقدونیه، خود را به مرز صربستان ، کرواسی و اسلوونی می رسانند تا به اتریش و از آنجا به آلمان و کشورهای شمال اروپا بروند.

بحرانی که تاکنون مشکلات زیادی را هم برای آوارگان و هم برای عاملان جنگ به وجود آورده و حتی  ژان کلود یانکر، رئیس کمیسیون اروپا نیز اذعان کرده است که اتحادیه‌ اروپا از پس این بحران بر نمی آید و باید گفت اتحادیه ای بسیار غیرمتحد است.

هواداران گروهک تروریستی داعش هم اخیرا با انتشار تصاویری در شبکه اجتماعی توئیتر، بر حضور خود در اروپا و انتظار برای فرا رسیدن" ساعت صفر " و آغاز حملات از قلب اروپا تاکید کرده اند؛ ساعتی که اگر عقربه  "صفر" را تجربه کند 28 کشور اروپایی را در تلاطمی عجیب می اندازد.