محمدعلی نجیبی، پیشکسوت موسیقی مقامی خراسان درگذشت

به گزارش خبرگزاری صدا وسیمای خراسان جنوبی، استاد نجیبی، تنها یک نوازنده نبود؛ او گنجینه‌ای زنده از ملودی‌ها، مقام‌ها و روایت‌های شفاهی جنوب و شرق خراسان بود.

نجیبی متولد ۱۳۲۹ در شهرستان فردوس است که در اجرای مقام‌های دشوار و اصیلی، چون «اشترخجو» و «چکه» که از معتبرترین مقام‌های منطقه جنوب خراسان است، مهارتی بی‌نظیر داشت.

آنچه نجیبی را از بسیاری متمایز می‌کرد، تنها تسلط تکنیکی او بر ساز نبود؛ بلکه «منش» او بود. 

استاد نجیبی در تکنیک سختِ «دم‌گردان» یا همان نفس پیوسته تسلط کامل را داشت.

 او در فستیوال پیشکسوتان موسیقی خراسان بزرگ و در اولین دوره موسیقی خراسان جنوبی پس از تفکیک استان خراسان بزرگ همواره مورد تقدیر بود.

مرحوم نجیبی روایت‌های منحصربه‌فردی از تصانیف داشت؛ اجرای متفاوت او از «ممد ابراهیم» (روایتی از تصنیف مشهور ممدوسین) و شیوه متفاوت اجرایش از مقام هدیه داد و بخشی از هویت صوتی این دیار بود که با رفتن او، غبارِ فقدان بر آن نشست.

یادِ محمدعلی نجیبی، نه تنها در آثار باقی‌مانده از او، که در «نجابت» صدایی که از نیِ او برمی‌خاست، در حافظه فرهنگی فردوس باقی خواهد ماند.

شهرستان فردوس که در سال‌های اخیر داغِ از دست دادن بزرگانی، چون «ذوالفقار بینانه» و «جعفر گرامی صادقیان» را بر دل دارد، اکنون با کوچِ استاد نجیبی، یکی دیگر از ستون‌های موسیقی‌اش را از دست داده است. 

نکته مهم و مغفول مانده در موسیقی جنوب خراسان این نکته است که مقام‌ها بر پایه ساز‌های بادی (نی و سرنا) بنا شده.

و بدون شک بعد از رضا نی زن (مرحوم سید رضا جلیلی) مرحوم نجیب یاز بهترین‌ها بود و امروز فردوس و جنوب خراسان یکی از بهترین نای‌های خود را از دست رفته می‌بیند.

یادِ محمدعلی نجیبی، نه تنها در آثار باقی‌مانده از او، که در «نجابت» صدایی که از نیِ او برمی‌خاست، در حافظه فرهنگی فردوس باقی خواهد ماند.